KURUMSAL

 

 

Bütün büyük medeniyetlerin tarihlerinde buğdaydan öğüterek un elde etme geniş şekilde yer almaktadır. Değirmencilik en eski endüstri dallarından biridir..Ana öğütme prensibi buğdayı iki değirmen taşı arasında öğütmektir.Bu sert kepeğin buğdaydan ayrılmasını sağlar,daha sonra bu ayrılan endosperm un haline dönüşür.

Bu basit teknikten döner sistemli değirmen taşlarına geçiş , Avrupa da Ortadoğu da , Orta Asya da ve Uzakdoğu da daha sonraları oluşmuştur.Hayvan,su ve rüzgar gücünün kullanılmasıyla bu taş değirmenler kapasite olarak daha da büyütülmüştür.


Arkeolojik kazılar, insanoğlunun tahıl öğütme işlerinin 7500 yıl önceye dayandığını ortaya koymaktadır. Tüketimi ve kültürü açısından 5000 yıl önce Çin'de yetiştirilen en önemli ürünlerden birinin buğday olduğu bilinmektedir. M.Ö. 200 yıllarında en yaygın şekilde buğday ziraatine giren ve mayalı beyaz ekmeği üreten Mısırlılar olmuştur. Tarihi seyri böyle başlayıp bugünkü durumuna ulaşan tahılın işlenme süreci, kültürel ve bilimsel birikime dayalı olarak gün geçtikçe değişmektedir.


Bizim bildiğimiz beyaz un ilk defa 18.yüzyılda Macaristan ve Almanya’da üretilmiştir.Beyaz un,seri şekilde ayarlanan değirmen taşları ile öğütme pasajlarının birlikte dizaynı ile elde edilmiştir.


Her pasajın öğütme derecesi buğday kabuğunun tedrici olarak endospermden ayrılma esasına göre ayarlanmıştır.